αντίδωρο

images
γράφει η Μαργαρίτα Μηλιώνη

ένα σ, αγαπώ ήρεμο κι απλό. τέτοιο ήταν το σ´ αγαπώ της Μυρτιώτισσας. ένα σ αγαπώ καθάριο και χαρωπό. όχι απελπισμένο και εκβιαστικό. ένα σ´ αγαπώ ελεύθερο όχι αλυσσοδεμένο. ένα σ´ αγαπώ κατάφαση κι όχι ένα σ᾽ αγαπώ φοβάμαι- πεθαίνω έλα και γέμισε το κενό μου. σπάνια το σ᾽ αγαπώ που ακούγεται γύρω, δεν καλεί σε βοήθεια. αλλά το σ αγαπώ της Μυρτιώτισσας του Χατζηδάκι και της Φλέρυ Νταντωνάκη αναδεύει ασφάλεια και ελευθερία. (στην ελληνική μας πραγματικότητα μεγαλώσαμε με την αγάπη σαν συνώνυμο του φόβου και της ιδιοκτησίας στους κόλπους της νεοελληνικήςοικογένειας. πρόσεχε παιδί μου. και μετά μη αυτό μη το άλλο και ταυτόχρονα σχεδόν πάντα η θυσία. εγώ που έκανα τόσα για σένα; και άρα η συστηματική καλλιέργεια της ενοχής.) το σ αγαπώ γιατί θέλω να ακούσω πως μ αγαπάς και θα μείνεις αλυσσοδεμένος πλάι μου. το σ αγαπώ της φρικτής και αδήριτης ανάγκης, αν φύγεις θα πεθάνω, αυτό το σ᾽ αγαπώ φυλακή
το σ᾽ αγαπώ σκλαβιά. το σ᾽ αγαπώ ιδιοκτησία. το σ᾽ αγαπώ κελί. το σ᾽ αγαπώ καθήκον.
Αλλά η αγάπη αγάπη είναι ελευθερία. η αγάπη αγάπη είναι η χαρά της ζωής.
η αγάπη αγάπη είνα η ίδια η φύση. απλή και απέριττη. άμεση και δοτική. άφοβη και πληθωρική. γενναιόδωρη όχι από υστεροβουλία αλλα από ιδιοσυστασία. η αγάπη αγάπη είναι διαβατήριο ελευθερίας. γιατί αγαπώ σημαίνει καθιστώ υπαρκτό το ανύπαρκτο. (τότε τον φώναξε μαμά. όταν την είδε και την θαύμασε όταν δηλαδή την γέννησε με το θαυμαστικό του βλέμμα ) αγαπώ σημαίνει απελευθερώνω από την αμφιβολία και όποιος αγάπησε δυνατά την φύση, τη γνωρίζει αυτήν την μορφή αγάπης. όποιος πέρασε ώρες, μέρες ρεμβασμού μέσα στις φωτοσκιάσεις φυλλωμάτων δένδρων η στις σπηλιάδες, στις θαλασσινές αύρες, στα κύματα η στα βουνά, στην Οίτη στα Βαρδούσια ή στον Ταύγετο αυτό το γνωρίζει. όποιος περπάτησε έστω και μια εβδομάδα μόνος του στις μικρές Κυκλάδες και το απόλαυσε βαθιά δυνατά μέχρι το μεδούλι της ψυχής του, ξέρει για τι πράγμα μιλάω. ο έρωτας εξιδανικεύει. και για αυτό αν μια κλωστή από την υπέροχη ύφανσή του αρχίσει να ξηλώνεται ο έρωτας καταρρέει. ο θυελώδης έρωτας είνα θνησιγενής. έρχεται και φεύγει. ενώ η αγάπη είναι αθάνατη. ο έρωτας αμφιβάλλει. η αγάπη κολυμπάει στην σιγουριά. ο έρωτας φουλάρει το ρεζερβουάρ του ερωτευμένου με ανασφάλεια και παντοδυναμία που εναλλάσσονται διαρκώς μεταξύ τους. η αγάπη είναι «Δως μοι πα στω και ταν γαν κινάσω»
η αγάπη είναι το έδαφος όπου φύεται το δένδρο της δημιουργίας.
αν όλοι οι ερωτευμένοι γίνονται έστω και για λίγο ποιητές ο άνθρωπος που έχει αγαπηθεί- και είναι αυτός ο ίδιος ο μόνος που μπορεί να αγαπήσει- γίνεται όρος βουνό ήπειρος θάλασσα. ό έρωτας προηγείται της αγάπης είναι εκείνο το χτυποκάρδι της έκπληξης, της ταραχής. ο έρωτας είναι ένα πρώτο σκίρτημα της συνείδησης. η αγάπη είναι η συνείδηση η ίδια.
στον έρωτα πρωταγωνιστεί το δίπολο ζωής και θανάτου. η αγάπη είναι η ίδια η ζωή χωρίς το άγχος του θανάτου και αποπνέει ευγνωμοσύνη σαν γλυκια ευωδιά νυχτολούλουδου. η αγάπη είναι δημιουργία. φως εκ φωτός.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s