έτσι τιμάμε εμείς τις επετείους

unknown-2

γράφει και γράφεται η Μαργαρίτα Μηλιώνη

όχι άλλα ποιήματα στο χαρτί μωρό μου
σάρκα είμαι όχι πνεύμα
μια σάρκα που σε πεινάει
που σε διψάει
που σε λιώνει
αλλά δεν σε έχει πλάι της
κι αν όλα είναι ένα μεγάλο ψέμα
που παίζεται στου μυαλού σου
τους αχανείς λαβύρινθους
κι άν δεν έρθεις κοντά μου
αν δεν με φέρεις κοντά σου
κορμί με κορμί
να φορεθούμε κατάσαρκα
εγώ θα πυρποληθώ πάλι και πάλι
στην αβυσσο της ανυπαρξίας
όχι πνεύμα
μόνο σάρκα είμαι και αίμα
πεντακάθαρο αίμα
γάργαρο σαν νάμα πηγής
που αναβλύζει χρόνια.
στο πρόσφερα
να το πάρεις με τα δυό σου
χέρια να το φέρεις στο στόμα σου
στο πιο γλυκό στόμα που
συνάντησα ποτέ
όχι στο τάσι το ποιήτικό
το χρυσοποίκιλτο
μα το αληθινό του σώματός σου
και του δικού μου
εκείνου του ισχνού που άγγιξες
μόνο για λίγα δευτρόλεπτα
εκείνο το βράδυ
να το φέρεις στο στόμα σου
με τα δυό σου χέρια
να το πιείς να ξεδιψάσει
το διψασμένο στόμα σου
τα ξεραμένα σου χέιλη
να ξαναγίνουν κόκκινα
το πεινασμένο σου στομάχι
τα γαστρικά σου υγρά
να επιτελέσουν τις βασικές τους
λειτουργείες
να γίνουν οι καύσεις μέσα στο στομάχι σου
με τροφή δικιά τους
του στομαχιού σου και του δικόύ μου
και τα σκατά μας
να είνα κι αυτά το ίδιο υγειή και καθαρά
να αντέχουνε οποιαδήποτε
εξέταση κοπράνων
όταν κριθούν απο τους σχετικούς των αναλύσεων.
θες;. μολών λαβέ. τι άλλο
πως αλλιώς να μιλήσω;
στο πιάτο δεν το βλέπεις το λαχταριστό κομμάτι
που σου προσφέρω; φάτο τι περιμένεις;
σε λιγο
θα σιωπήσω οριστικά
εκτός εαν.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s