ημέρες

amedeo_modigliani_photo

γράφει η Μαργαρίτα Μηλιώνη

ΗΜΕΡΕΣ
Παρίσι 21 Νοέμβρη- 4 Δεκέμβρη
είναι εδώ. πάντα εδώ. όλο και πιο φιλικό όλο και πιο ζεστό. με μια  sine qua non προϋπόθεση. να χεις φράγκα στην κάρτα. αυτό δεν το λησμονάς . δεν το θεωρείς δεδομένο. δεν το παραβλέπεις. το καφέ. les Fous de l’ ile. αν και τα κορίτσια τα παλιά Τζένιφερερ, Ντορότα, Σάντρα, έχουν φύγει. οι θαμώνες οι ίδιοι. σε βλέπουν σε αναγνωρίζουν σε χαιρετούν εγκάρδια. λένε ότι τους φέρνεις τον ήλιο από την Ελλάδα. και τους τον φέρνεις. δεν αμφιβάλλεις πια καθόλου.

εδώ λοιπὀν στην γλυκειά εξορία.

νέο κατάλειμμα. λίγο πιο μακριά αλλά τόσο εύκολο να έρθεις. τρεις η τέσσερις στάσεις με το μετρό. καλύτερα στο ξενοδοχείο. σε ένα φτηνό και καθαρό ξενοδοχείο με την παλιά ντουλάπα που δεν μπήκε στο δωμάτιο σαν αντίκα αλλά ξέμεινε από μια εποχή και δεν έφυγε ποτέ. αυτή είναι ίσως η διαφορά ανάμεσα στο Παρίσι και στην δική μας ασυνέχεια. μεγάλη κουβέντα ανοίγει εδώ. δεν την ανοίγω τώρα.

υπάρχουν μέρες που οι λέξεις γίνονται τόσο ισχυρά σημαίνοντα που αρκεί μια από αυτές για να ταξιδέψει η σκέψη σε ζοφερά ή φωτεινά μονοπάτια. ο ζόφος ανήκει στο παρελθόν. το παρόν και το μέλλον στο φως. λατρεύεις την ζωή και εκείνη σου το ανταποδίδει. στο ακέραιο η απόλαυση. λατρεύεις το Παρίσι κι εκείνο σου το ανταποδίδει. στο ακέραιον η ανταπόδοση.
πηγαίνεις να περπατήσεις να το ψηλαφίσεις. να το αγγίξεις να το χαιδέψεις. εκεί πλαι στο ποτάμι θα ξανασυναντηθείς με το ποίημα. θα συνομιλήσεις με το ποίημα. θα αγγίξετε με τα ακροδάκτυλά σας το στήθος της ζωής και μετά θα πάρετε στο στόμα σας την θηλή της και θα θηλάσετε αθανασία.

όταν πρωτοπάτησε το πόδι μου στο Παρίσι πριν είκοσι πέντε τόσα χρόνια ερωτεύτηκα τόσο δυνατά αυτήν την πόλη-θάλασσα που δεν μπορούσα να μαζευτώ με τίποτα στο σπίτι της Λένας της αγαπημένης που με φιλοξενούσε τότε και με ξεναγούσε και με συντόνιζε και με συμμάζευε, πάμε κοριτσάκι μου στο σπίτι να ξεκουραστούμε και αύριο μέρα είναι, μου έλεγε και προσπαθούσε η καημένη να με μαζέψει…
ήταν αμέσως μετά το πανεπιστήμιο μόλις είχα παρει το πτυχίο… σκεφτόμον την επιστροφή σαν εφιάλτη… τόχω ξαναγράψει σε κουβέντες εδώ με μια φίλη. σαν την Περσεφόνη που τελείωναν οι μέρες του πάνω κοσμου και επιστρέφει στο Άδη. έτσι βίωνα την επιστροφή με το τραίνο μετά τον ενάμισυ εκείνον παραδείσιο μήνα που μετά το Παρίσι άρχισε ένα μεγάλο ιντεραίιλ. Ισπανία Πορτογαλία και μετά επιστροφή Ιταλία Γιουγκοσλαβία. υπήρχε τότε ακόμα Γιουγκοσλαβία. στο τραίνο της επιστροφής άρχισα για τα καλά να μαραίνομαι. που θα γύριζα;
επέστρεψα βέβαια και βρέθηκα αντιμέτωπη με τα συνήθη ενδεχόμενα της εκεί ζωής… αργότερα βρήκα ένα κείμενο που δεν το καταλάβαινα τότε και για πολύ καιρό μετά. έγραφα για το Παρίσι σαν ένα χώρο γεμάτο καθρέπτες … όταν στους δρόμους της Αθήνας και της συναφούς ελληνικής επαρχίας δεν ήξερες που πατούσες και που βρισκόσουν μέσα στην πλήρη ασυναρτησία μιας χώρας που παρέπεε χωρίς ταυτότητα χωρίς όρια και οράματα αλλα πάνω από όλα χωρίς δική της πραγματικότητα…

να μη επεκταθώ τώρα… ήθελα μόνο να πω ότι εδώ μέσα στο χώρο που τα κείμενα μοιράζονται αντιλαμβάνομαι ότι πλεον μπορείς να βρεις εξαιρετικούς καθρέπτες υψηλής καθαρότητας ή μήπως δεν είναι καθρέπτες αλλα μικρά ανοιχτά εφηβικά- φοιτητικά δωμάτια που σου προτείνουν να περάσεις να πιείς ένα κρασί, έχουν δε την ιδιότητα να σε αγκαλιάζουν με τις πιο ωραίες εσάρπες που υφαίνονται με τα λεπτά νήματα του λόγου του δικού μας ξέρετε του ελληνικού. και να σε ζεσταίνουν μέσα στον βαρύ παρισινό χειμώνα. ωστε όχι μόνο δεν νιώθεις μόνος μόνη αλλά αντίθετα διακρίνεις ότι πολλαπλασιάζονται κάθε μέρα εκείνοι που σου μοιάζουν και τους μοιάζεις. και μαζί τους πορεύεσαι και μαζί σου πορεύονται.
σας ευχαριστώ φίλοι μου

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s