ο γέρος και η θάλασσα

pleiades-1920.jpg

Γράφει η Μαργαρίτα Μηλιώνη

η θάλασσα φούσκωσε σαν ένα ψωμί που βρέθηκε στην σωστή θερμοκρασία
αφού πριν ζυμώθηκε γιατί αυτή είναι η συνταγή για το σωστό ψωμί
το ζύμωμα με τους κόμπους των δακτύλων
να γίνουν κόκκινα κατακόκκινα οι κόμποι οι αρθρώσεις οι κλειδώσεις
στην αιμάσουσα ράχη του χεριού
έτσι είχε ζυμώσει την ψυχή του ο γέροντας της ιστορίας μας
και μη μου πεις ποιας ίστορίας μας
της ιστορία μιας ήττας
αλλά γράφω μπροστά στην θάλασσα και
δεν μου επιτρέπει τέτοιες διατυπώσεις
γιατί η ήττα δεν την αφορά
και το ζευγάρι πλάι χαιδεύται, φιλιέται
εσύ κι εγώ ποτέ δεν θα συναντηθούμε
γιατί εσύ κι εγώ είμαστε η ύστατη απόδειξη πίστης
γιατί σε δημιούργησα και με δημιούργησες
όπως οι άνθρωποι έφτιαξαν τον θεό τους
καθ εικόνα και καθ ομοίωσην
κι σ έπλασα και μ έπλασες
γιατί μια σταγόνα πίστη αρκεί να
μεταμορφώσει ένα πλανόδιο σύννεφο σε δένδρο
με μάτια χέρια πόδια κι ένα στέρνο φαρδύ
σαν εκείνο του πατέρα μου
τότε που η θάλασσα ήταν ένα κοριτσάκι οκτώ χρονών
και σήμερα απώλεσε την ηλικία της και κυκλοφορεί χωρίς αυτή
σ ακολουθώ και σε βλέπω μέρα την μέρα
να μεταμορφώνεσαι και η θάλασσα
που όλα τα γνωρίζει σχίζεται από τις
τις ωδίνες του τοκετού της νέας μέρας
και αυτοστιγμής συρράπτεται και προχωράει
σε βλέπει να κοιλοπονάς να βγείς από τον εαυτό σου
να γεννηθείς καινούριος
λιγότερο τρωτός και χίλιες φορές κινάει να σε βρει
να σε λυτρώσει από τους πονους και μετανοιώνει
και λέει άφησέ τον
δικός του είναι ο πόνος δική του και η γέννα
και μόνο κάθομαι εδώ σ αυτήν την παραλία
και αφήνω το κύμα να σκάζει λευκό στην ψυχή μου
και στα πόδια μου
και καθώς διαβάζω την θάλασσα
όπως άλλες γυνάικες διαβάζουν τον καφέ
ή το βλέμα του αγαπημένου τους
σε βλέπω μέσα της να προχωράς εκεί που
η θάλασσα μάντεψε ότι θα πήγαινες
θα έμπαινες μέσα στην πια βαθυά αυθεντικότητα
και θα την καταλάμβανες
εκεί σε έβλεπα
εκεί σου έδειχνα τα γυμνά της πόδια να περάσεις
χωρίς να φοβηθείς τις συμπληγάδες
εκεί σε ήθελα
αλλά σου έλειπε μονάχα
μια μικρή ασήμαντη λεπτομέρεια
έπρεπει να σε κάνω να πιστέψεις στην αθωότητα της Θάλασσσας
κι αν αυτό που πιστεύεις σε επιδοκιμάζει
μπορείς τότε να αποδεχτείς αυτό που τόσο πολεμάς. εσένα.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s