το σπίτι της φίλης μου

Iron Gray bloodhound.jpg

Γρἀφει η Μαργαρίτα Μηλιώνη

μ᾽ έχει καλέσει μια φίλη να την βοηθήσω να συμμαζέψουμε.
πλησιάζει η γιορτή του λέει και θέλει να τακτοποιήσει το σπίτι της.
προσφέρομαι πρόθυμα. συναντάω βέβαια το χάος. λέω παιδί μου ας πετάξουμε. τόσα πράγματα χαρτιά λογιαριασμοί φάκελοι παραραχαρτάκια άδεια κουτιά. τι να πω.εδώ παιδί μου της λέω δεν είνα σπίτι. σκουπιδότοπος έιναι. εεε μου λέει. ας πετάξουμε. ξεκίνα. αααα να της. λέω φάκελοι από λογαριασμούς της ΔΕΗ γιατί τους κρατάς; στα σκουπίδια απ ευθείας. πέτα μου λεει αλλά κοίταξε από την άλλη πλευρά. καμιά φορά κάτι γράφεται πάνω σ αυτά. κοιτάζω το πρώτο χαρτί και βρίσκω αυτό
μιλάμε τώρα σε φάκελο της ΔΕΗ λησμόνησα να σας πω ότι αυτή η φίλη μου πάντα ήταν λιγο λοξή άλλα αυτό που αντίκρυσα εκεί; με ξεπερνούσε.

την είδε
την άκουσε
την τραγούδησε

αυτήν την αόματη
την σιωπηλή
την μόνη

την πήρε από το χέρι
και την περπάτησε

την τράβηξε στην θάλασσα
και την κολύμπησε

βύθησε το χέρι του στο θαλάμι
και στο μπράτσο του πάνω τυλίχτηκε το πιο μεγάλο χταπόδι

το χτύπησε επί ώρες στην πέτρα
της το έψησε την ίδια νύχτα σε μια μεγάλη φωτιά

πέρασαν ώρες και ώρες στις θαλασσινές σπηλιές
τον είδε να μεταμορφώνεται

έφευγε κι ερχόταν
πότε ταύρος
πότε βροχή
πότε ηλιαχτίδα

τον φώναξε Δια
και μια μέρα τι περίεργο

τον είπε μαμά
τον αγαπούσε οριστικά

την είχε γεννήσει
και τον είχε γεννήσει

όπως ο ποιητής γεννάει το ποίημα
και το ποίημα τον ποιητή

ωχ τούτο μοιάζει με ποιμα της λέω. το κρατάμε δεν το πετάμε. και συνεχίζω την τακτοποίηση αλλά σε κάθε πράγμα που πήγαινα να πετάξω για να πάψει το σπίτι να θυμίζει σκουπιδότοπο σε κάποια από τις πλευρές του πχ σε  κουτί από παπούτσια αθλητικά υπήρχει κι απο κάτι γραμμένο..
ωχ τούτο μοιάζει με ποιμα αναγκαζόμουνα να λεω κάθε τόσο  ας το βάλουμε στην άκρη και το άλλο το διαβάζουμε το ίδιο και εκεί στον σπασμένο καθρέφτη που ήμουν έτοιμη να πετάξω κι εκεί γραμμένο με κραγιόν ένα ποίμα. και μέσα στο ψάθινο φθαρμένο καπέλο του περσινού καλοκαιριού και κεί κρυμμένο ένα ποίημα
σαν λαγός που θα πετιόταν σε λίγο. απελπίστηκα. δεν μπορούσαμε να τακτοποιήσουμε αυτό το σπίτι. τα σπίτια των ποιητών ίσως είναι καταδικασμένα να θυμίζουν σπίτια ρακοσυλλεκτών. τυχαία μια μέρα από ένα τσιγάρο αναμένο θα πάρουν φωτιά. και όλος ο κρυμμένος τους πλούτος τέφρα.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s