μικρές ιστορίες

images.jpeg

 

μικρές ιστορίες της κρίσης

εκείνος χρόνια να μαζεύει χρυσάφι στην Αλάσκα
εκείνη να ψάχνει για νερό στον τόπο της
και τα πηγάδια όλα ξερά
εκείνος ερχόταν απο δρόμο
εκείνη
δρόμο έπαιρνε δρόμο άφηνε
εκείνος ήρθε
κι απίθωσε το χρυσάφι μπρος στην πόρτα της
εκείνη διψούσε.
νερό. ψέλλιζε
νερό νερό νερό

εκείνος ένοιωθε περήφανος με το χρυσάφι του
όλο συγκεντρωμένο
στην αυλή της
δικό σου της έλεγε
νερό
δεν άκουγε
ήταν κουρασμένος και περήφανος
ήταν μονάχα διψασμένη
νερό νερό
ψέλλιζε
δεν την άκουγε

παρατήρησε μόνο την αδιαφορία της για το λαμπρό του δώρο

λαμποκουπούσε το χρυσάφι
απέστρεψε το βλέμμα απαγοητευμένος
έφυγε

δυο σταγόνες νερό θα ταν αρκετές
και το λαγήνι κρεμότανε
στον λευκό ασβεστωμένο τοίχο

όλα θα μπορούσαν να ταν τόσο απλά
αλλά εκείνη πέθανε από δίψα
εκείνον τον χειμώνα
και εκείνος ξαναγύρισε στα ορυχεία του στην Αλάσκα.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s