ποιος

άστεγες μέρες νευρικές
υστερικές και οιστρήλατες
στα μικρά βρώμικα σοκάκια του ουρανού
αναζητούν εραστές γλυστράνε σε λασπόνερα
πέφτουν κρυώνουν συρρικνώνονται
ασχημίζουν και πονάνε
δικός τους ο πόνος ή απλά και μόνο
η καλή αγωγιμότητα του θηλυκού;

οδύνες τοκετού δίχως τέλος ο κόσμος τούτος;
υπάρχω; αναρωτιέται η μέρα
κι ύστερα δεν υπάρχει

τότε ποιος ανοίγει τα πορτοπαράθυρα του ουρανού;
ποιος δοκιμάζει πετάγματα νιογέννητου πουλιού;
ποιό τσόφλι ακούγεται να σπάζει εκκωφαντικά στη σιωπή του πολύβουου κάτω κόσμου.

ποιός βλαστημάει την μήτρα του κόσμου;

ποιος σπάζει πιάτα ποτήρια ποιος εκτοξεύει την κόκκινη καρδιά του στο διάστημα και ποιος στο βάθος του καιρού φωνάζει σαγαπώ ανάμεσα στους πλανήτες
που έχουν φορέσει το σακάκι τους στραβά και με ένα τσιγάρο στο στόμα σαν τους παλιούς ρεμπέτες
γυρίζουν στο σπίτι τους μεθυσμένοι; ποιος;

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s