συγγραφείς και κείμενα

la-femme-au-cafe-qui-lit-son-livre-sous-la-guirlande-electrique

<<όσο κι αν αλληλοεξοντώνονται σε άλογους εμφύλιους όσο κι αν η ανάγκη τους διασπάραζε όταν άρχιζαν οι ανταλλαγές γλωσσόφιλων τότε όλη η αμάχη υποχωρούσε και μια γλύκα απλωνόταν στα βουνά στις λίμνες και στα καπούλια των άγριων ελαφιών του κιθαιρώνα. το δέρας τους ανταλάσσανε όπως οι μαθητές που κάθονται στο ίδιο θρανίο τα μολύβια τους. και το φορούσαν μέσα έξω. συνταίριαξαν την ανάγνωση σπλάχνων αχνιστών νιόσφαχτου γουρουνιού τα πέλματα και τις οπλές τους. συνταίραξαν ξίφη και τόξα και βέλη και δίκανες καραμπίνες συνταίριαξαν ουρανό και δρακολίμνη. ορμή και καθήλωση. ροπή και ακινησία. έδεσαν χέρι με χέρι τη μέσα ζωή τους και πορεύθηκαν χωρίς ποτέ πια να νιώσουν μόνοι. σιαμαίοι μέσα στην σιωπή και τη φλυαρία τους. μέσα στο αίμα και τα ούρα τους. αντάλλαξαν ό,τι δεν διαθέτει ανταλλακτική αξία. αντάλλαξαν τα κολπικά ύγρά και το σπέρμα της ψυχής τους. όλα τα άλλα δεν υπήρξαν παρά προφάσεις. ο γάμος τους διέθετε κάτι από τους γάμους του ουρανού και της κόλασης του γουήλιαμ μπλεηκ. ζούσαν την μοναδική πραγματική πραγματικότητα. εκείνη την μοναδική στιγμή που η σάρκα του πνεύματος βρίσκει σάρκα που μπορεί μαζί της να κυλιστεί στην άμμο στην λάσπη στην θάλασσα στις πλαγιές των ιμαλαίων ή του ελικώνα.

είναι γνωστό πως μέσα τις απολήξεις της γλώσσας συμβαίνουν τα αισθητικά γεγονότα. ήταν κι οι δυο μια κατασκευή της γλώσσας. δεν πέρασαν στην μεταφυσική όπως ίσως μπορεί από πρώτη ματιά να εμφανίζεται. απολάμβαναν στο έπακρον τη φυσική μιας ελευθερίας των γλωσσικών νευρώνων που λίγοι μη υλιστές θα μπορούσαν να αντιληφθούν. >>
την ώρα που διάβαζα το πάρα πάνω κείμενο σε ένα καφενείο της πρέβεζας αντιλήφθηκα το βλέμμα μια γυναίκας που καθόταν τρία τραπεζάκια πιο πέρα. σήκωσα το κεφάλι και την κοίταξα κι εγώ. χαμογελάσαμε. μου δείχνει τον ανδρα που στεκόταν ήρεμος πλαί της και μου λέει. μόνο γιατί με οδήγησε να γίνω αυτό που πάντοτε είμουν τον αγαπώ. κατάλαβα. της χαμογέλασα με την ικανοποιίηση του συγγραφέα που μόλις βρήκε το επόμενο θέμα του. την πήρε από το χέρι και βγήκαν να περπατήσουν. τους ακολούθησα τρυφερά με το βλέμμα και όταν εξαφανίστηκαν από το οπτικό μου πεδίο τότε άρχισα να γράφω.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s