παυσίλυπον

FEMME-QUI-ECRIT_roux.jpg

Γράφει η Μαργαρίτα Μηλιώνη

Άφησα το ήσυχο καφέ για ένα πιο φασαριόζικο. Υπάρχουν μέρες που η ησυχία είναι πιο εκκωφαντική και απο τη φασαρία ένος πολυσύχναστου καφέ.

Κάθομαι στην μπάρα ενώ τα γκαρσόνια γύρω μου δουλεύουν πυρετωδώς.

Ακούγονται γυαλιά που τσουγκρίζουν, κοκτέηλ που χτυπιούνται, παραγγελίες που εκτελούνται , δίσκοι που φορτώνονται.

Το δρολάπι ανάγκασε τους τουρίστες να αναζητήσουν καταφύγιο στα γύρω καφέ.

Ο Σεν βρέχεται, οι δρόμοι βρέχονται, οι τουρίστες βρέχονται, τα λευκά νυφικά των κινέζων νυφών βρέχονται κι αυτά, η le monde πάνω στο πάγκο έχει για τίτλο τον παγκόσμιο συναγερμό για τον υψηλό κίνδυνο της παγκόσμιας κυβερνοεπίθεσης.

μια κοπέλα πλάι μου γράφει. σηκώνει το κέφαλι για μια στιγμή και μου μιλάει

<<από το πρωί  μια λύπη έχει κολλήσει πάνω μου και δεν ξεκολλάει όσο και αν προσπαθώ να την απομακρύνω. κι οι λέξεις λυγίζουν. Δεν την πείθουν όσο και αν αποπειρώνται να συνδιαλλαγούν μαζί της. Μάζεψε τα και φύγε, της φωνάζουν αλλά εκείνη επιμένει σαν βδέλα να μοιράζεται το αίμα μου. Δεν σε θέλω για παρέα, της φωνάζω. Αλλά εκείνη πίνει από τον καφέ μου σαν να είναι δικός της. Διαβάζω τα φρέσκα ποιήματά του και για μια στιγμή το αίμα μου ξαναγίνεται βαθύ κόκκινο, τα αιμοσφαίρια παράγουν άφθονα αιμοπετάλια και η θλίψη αναδιπλώνεται. Αλλά κρατάει λίγο. Το πένθος δεν είναι παροδικό. Το πένθος είνα μόνιμο όπως το πάθος. δεν αλλάζει. Μονο που με τα χρόνια του βάζουμε χρώμα. Τα φτιάχνουμε με τις λέξεις και γίνονται οι αγαπημένες στη θέση της αγαπημένης. Και γίνονται οι αγαπημένοι στη θέση του αγαπημένου. Δεν συμφωνείτε; >>με ρωτάει.κουνάω το κεφάλι μου. της δείχνω ότι δεν καταλαβαίνω τι μου λέει και εκείνη τότε συνεχίζει να μιλάει μόνη της

<<Μπαίνουν πανικόβλητοι οι ποιητές στη γλώσσα όπως οι βομβαρδισμένοι τρέχουν στα καταφύγια. Και εκεί μέσα στο αμπρί της γλώσσας αναζητούν μια θέση να σταθούν. Ενα καρφί να κρεμάσουν την  ύπαρξή τους. >>

κοίταζω έξω. η βροχή σταμάτησε. βγήκε ο ήλιος. της τον δείχνω. θέλετε να περπατήσουμε;

όχι μου λέει. θα μείνω εδώ . εγώ γράφω, μου λέει.

Την χαιρέτησα και βγήκα.

Παρίσι, 29/6/2017

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s